DANIËL VAN DER VELDEN/ META HAVEN / 10 JUN 04

Zeerovers. Visionairs. Hoogvliegers? Het duurt nog even tot september. Dan moet het project zijn afgerond en wordt het resultaat geëxposeerd in het (tijdelijk onderkomen van) het Stedelijk Museum Amsterdam. 

Sealand is een kanaalfort voor de kust van Engeland en de kleinste staat ter wereld. Een vrijstaat. een zeeroversnest. Een prinsdom. Een roestig zomerhuis op twee poten in zee. Eigenlijk niks. Of nee, eigenlijk alles. Want alles is een kwestie van perceptie en niks is wat het lijkt. Dat stuk ijzer heeft zometeen wél een eigen munt, eigen postzegels en een heuse huisstijl. Allemaal ontworpen door het collectief onder aanvoering van Daniël van der Velden, ook ontkende hij dat laatste in meerdere toonaarden.
Wat een spreker, die Van der Velden. En wat een schrijver ook. Zó overtuigend, dat voor sommigen het project eigenlijk al af was. De voor deze avond gestelde en voorgedragen brief aan prins Michael, heerser en beheerder van Sealand, droeg veel in zich. Of prins Michael ook zou weten wie Maartje van Weegen is deed er niet toe. De brief was natuurlijk ook meer dan een brief. Het was een essay over het vak dat de meeste aanwezigen beoefenen, hoewel nog op de oude manier, die volgens Van der Velden niet zelden leidt tot onbezielde, stukgereduceerde, calvinistische en gestileerde wanproducten. Zou de ontwerper van de borrelnootjesemballage echt in vervoering raken van een borrelnoot? Welnee!
Op één punt zal iedereen het met Van der Velden eens zijn geweest: de Europese vlag, door hem treffend omschreven als een slechtzittend C&A-pak, tezamen met het slappe Euro-symbool en het bijbehorend vaalbleke papiergeld met niet-bestaande bruggen dé verbeelding van het Europese gebrek aan slagkracht. Maar daarover ging het eigenlijk niet. En eigenlijk ook niet over Sealand, want dat is slechts het dienblad waarop de Nieuwe Ontwerpmethodiek wordt aangedragen. Die luidt: iedere revolutie op het terrein van informatie-overdracht heeft onmiskenbare sporen nagelaten in de vormgeving. En met Google (uweetwel) zal dat niet anders zijn.
Maar de Nieuwe Sporen die het collectief ontdekte bleken van henzelf te zijn. De Nieuwe Ontwerpmethodiek volgt de uitkomst van de zoekmachine, vermengd met een vleug Meeslepende Heraldiek en ja, persoonlijke voorkeuren. Want hoewel het niet zou gaan om mooi of lelijk kwamen die beladen kwalificaties toch weer als lijken uit de kast vallen. Die verdomde oude gewoontes ook altijd.
Het collectief wilde graag een evenredige lichtverdeling tussen sprekers en publiek in de zaal. Mogelijk droeg dat bij aan de spontane publieksparticipatie, die overigens ook werd gevoed door teleurstelling over de getoonde, onrijpe vruchten van de Nieuwe Ontwerpmethodiek. Gelaagd was het wel, maar de lagen wilden nog niet syncretiseren en waren ook nog een beetje transparant. Nu ja. Zefir7 was de aanleiding tot het machtige essay. Wellicht had de straffe publieke reactie een louterende werking, blijkt straks in september dat de Stem des Volks wel degelijk van invloed is en zal misschien ook Europa nog poten krijgen.

Bart de Haas

WWW
http://www.metahaven.net//

EMAIL
office@metahaven.net

BEKIJK DE UITNODIGING

^

 


^

00010203040506070809