CLASS OF 2009 / 10 SEP 09

Representatief

De schouw van de nieuwe lichting trekt altijd veel publiek. Het moet de kritische aantrekkingskracht van Zeebelt zijn die het deze keer nog drukker maakte. Vijf verse talenten verklaarden eigen werk en deze keer bleek op de een of andere manier de representatieve vertaalslag als kernmotief dienst te kunnen doen. Er zit zelfs een lijn in van persoonlijk naar objectief.
Behalve dat hij een speelse installatie bouwde om poëzie via slangen toe te dienen aan wie inspiratie zoekt en een attractie waar je klaar-terwijl-u-wacht geknutselde prijzen kon winnen, presenteerde Niek van der Heijden van de Design Academy zichzelf. Of tenminste zijn portfolio. Want daarvoor bouwde hij een ongewoon cinematografische website. Hij werkte nog niet echt, maar beloofde wel een nieuwe stap in interactiviteit.
Op een heel andere manier persoonlijk was het T-shirtexperiment dat Christopher West volbracht bij de Gerrit Rietveld Academie. Het begon met een merkwaardig aanbod. Hij bood via internet aan zeven dagen rond te lopen met een door de klant ontworpen T-shirt. Zo’n aanbod is niet zonder risico. Hij deed het 30 weken en op het shirt van week nummer 15 stond een naakte hoerig uitgedoste Brooke Shields toen ze 10 jaar was. Dat was een kopie van een foto die weer een kopie was een foto die kunstenaar Gary Gross de wereld in had geholpen en die als kinderporno kan worden opgevat. Dat gebeurde niet. Shirt 28 bleef weer dichtbij huis, want dat was een protest tegen verplaatsing van de Rietveld en dat heeft gewerkt.
Het lukte West om zichzelf elke week als billboard te verkopen. Daarna had hij de T-shirts nog en die heeft hij geveild. Slim is dat, inhoud en drager apart aanbieden, en het bleek onverwacht lucratief.
Martine Matthijssen van ArteZ in Arnhem had meer afstand tot haar ontwerpen en maakte de afstudeercatalogus, met begeleider Dimitri van Loenen. Het idee was dat elke afdeling (grafisch, product, mode, vrije kunst, en docentenopleiding) zijn eigen karakter zou behouden. Dat werd opgelost door ze als het ware allemaal een eigen tijdschrift te geven die met de ruggen aan elkaar zitten en opengevouwen naast elkaar komen te liggen. Een echte vondst, die Siamese binding. Daarnaast liet ze zich voor haar vrije project inspireren door de mikadoachtige werkwijze van het architectenduo Coop Himmelblau. Zij benaderde de willekeur van hun werk met typografische collages die er prachtig uitzagen.
Bij Sander van Loon, die afstudeerde aan de Willem de Kooningacademie, deed zich iets merkwaardigs voor. Zijn vrije opdracht gebruikte hij om met een frisse blik naar eurobljetten te kijken, typisch voor een verplicht project. Daartoe bracht hij op elk biljet een Europese historische gebeurtenis aan, in intuïtieve samenhang met een vaderlandse gebeurtenis. En dat allemaal mooi geabstraheerd in het type felle kleuren dat we sinds de Euro moeten missen. Maar goed. Zijn schaduwopdracht – vertaal een website in een ander medium – pakte juist merkwaardig vrij uit. Want Van Loon besloot, geïnspireerd door het verhalend borduurwerk van het tapijt van Bayeux over de invasie van Engeland, het nieuws om te zetten in een geknoopt tapijt. De prijs van computergestuurd knopen verschilt nauwelijks met printen. En dan heb je echt een heel ander medium.
Het meest abstract was het werk van Roman Stikkelorum van de KABK. Hij zocht naar een manier om de inhoud van tekst via afgeleide kenmerken van de betekenis snel kenbaar te maken. Daartoe ontwikkelde hij een methode om, in dit geval, redevoeringen van prominenten op de aanwezigheid van bepaalde termen en clichés te analyseren en volgens statistische principes in kleurverdeling te vertalen. Die liet hij vervolgens los op de fotoportretten van de sprekers. Obama bleek er na deze exercitie inderdaad beter uit te zien dan Balkenende. Hij begrijpt nu eenmaal meer van representatie.

Ed van Hinte

BEKIJK DE UITNODIGING

^

 


^