CLASS OF 2008 / 18 SEP 08

De Zefir7 programmaraad selecteerde zoals ieder jaar een aantal examenprojecten die niet onopgemerkt mogen blijven: Xandra van der Eijk, Meiyin Bong, Thijs Gadiot, Annelou van Grinsven, Jasper Jongeling, Vanessa Kalman en Rop van Mierlo presenteren hun werk op de eerste avond van het zefir7 seizoen. 

De moderne mens vergeet nog weleens dat hij onderdeel is van de natuur. Ons leven wordt beïnvloed door wetten, structuren en ritmes die we als zo gewoon ervaren dat we ze niet eens meer waarnemen. Xandra van der Eijk (KABK) maakt met haar afstudeerproject deze relatie tot de natuur weer zichtbaar. De ritmes van ademhaling en hartslag werden geinterpreteerd naar een partituur. Van der Eijk vroeg percussionist Jose Garcia Rodriguez om de partituur af te spelen tijdens een performance. Hierdoor worden de ritmes niet alleen inzichtelijk gemaakt, maar zijn ze ook te horen, te voelen en te ervaren.

Als je niet transseksueel bent, zul je nooit weten hoe het voelt om in een verkeerd lichaam te zitten. Meiyin Bong (KABK Den Haag) heeft zich voor haar eindexamenproject drie maanden lang in het verkeerde lichaam gestopt door de rol van Max te spelen. Een nieuwe manier van lopen, praten, eten; vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week. Ze combineerde haar eigen ervaringen met interviews in twee animatiefilms met voice-over die over elkaar heen worden geprojecteerd. Alles uit de film ademt de tweestrijd uit waar transseksuelen mee worstelen.

Thijs Gadiot (Rietveld Amsterdam) bouwde CAS op zijn zolder. CAS is een computergestuurde stempel- en tekenmachine die affiches van 70x100cm kan ‘drukken’. Door direct de input in een systeem te zetten en afhankelijk van de gekozen stift/kwast/potlood de output te beïnvloeden kan de ontwerper aan de terreur van adobe en de perfecte plotter ontsnappen. De machine gaf Thijs en zijn studiegenoten de mogelijkheid om dichterbij het drukproces te komen, de serendipiteit en het experiment op te zoeken. CAS is een goedkoop alternatief voor bijzonder drukwerk in kleine oplage. Daarnaast geeft het een kinderlijk genoegen om mee te werken, terwijl de perfecte plotter al heel lang niemands hart sneller doet kloppen.
Geen branche is zo afhankelijk van de perfectie van fotografische clichés als het toerisme. Vakantiebestemmingen adverteren met een bewolkte lucht staat gelijk aan zelfmoord. Annelou van Griensven (ArtEZ Arnhem) stelde dit principe op de proef door de ‘travel guide of Europe through deleted images’ samen te stellen. Ze verzamelde een groot aantal afgekeurde reisfoto’s van amateur fotografen; omdat ze onscherp waren, omdat het onderwerp er niet goed op stond of omdat de foto niet voldeed aan verschillende emotionele eisen. Ze verbond de foto’s met teksten uit bestaande (weggegooide) reisgidsen, waardoor een alternatieve ‘reisgids’ ontstaat. Een gids die cultliefhebbers zeker op zak willen hebben bij hun volgde reis.
De grootste straf die je een mens kan aandoen, is hem isoleren van zijn omgeving. Jasper Jongeling (HKU Utrecht) stelde een boek samen met een overzicht van alle muren, hekken en afscheidingen die op dit moment bestaan om bevolkingsgroepen uit elkaar te houden. Jongeling wil met de publicatie een beschouwende èn bemiddelende rol innemen. Het boek is een naargeestige collectie vol kaarten, infographics en nieuwsbronnen. Paginaindeling onderscheidt de agressor van het slachtoffer. Naargeestig, want eens te meer blijkt dat men niet van de geschiedenis leert. Of dit boek werkelijk bemiddelt tussen de buitensluiters en ingeslotenen in complexe conflicten is de vraag. Als document is het in ieder geval geslaagd. In zijn tweede project, ‘Marking lost space’ maakt Jongeling verloren gebouwen weer zichtbaar in het straatbeeld. Hij markeert de gebouwen op de oude locatie met tape, die door perspectiefvertekening alleen vanaf één punt herkenbaar wordt.
.
Vanessa Kalkman (WdK Rotterdam) liep stage in Venezuela in een periode dat er door de regering nieuw geld werd geïntroduceerd. “Vanaf het moment dat werk in een metafoor is vertaald zijn de effecten hiervan al zo diep doorgedrongen in ons alledaagse leven dat ik durf te stellen dat geld de ultieme ontwerper is geworden van onze perceptie van de werkelijkheid. Over een abstract iets waarbij de mens een compromis gemaakt heeft over de vertaling ervan, kan dus gezegd worden dat de werkelijkheid eigenlijk op een fictie gebaseerd is.” aldus Kalman. Het resultaat is een rijk vormgegeven, verleidelijk boek en vier affiches.

Rop van Mierlo (DAE Eindhoven) heeft een lange adem: hij tekende 1900 frames met de hand voor de animatie van het nummer ‘Leaf House’ van de band Animal Collective. We belanden in een wereld die tegelijkertijd cynisich als onschuldig is. Delicate handgemaakte lijntekeningen contrasteren met gekleurde inktvlekken. In zijn tweede project, getiteld ‘Bonsaibomen & poedels’ peinst van Mierlo over de vraag “Hoe de werkelijkheid weer te geven?”. Grootheden als Michelangelo, Picasso en David Hockney hebben hun leven gewijd aan het onderzoeken van dit dilemma, maar van Mierlo omzijlt de geschiedenis en ontvouwt zijn project alsof hij de eerste is die op de vraag is gekomen. Het resultaat is een vertederend boekwerkje met illustraties.
Deze nieuwe oogst ontwerpers is op onderzoek uit, en schuwt het zelfauteurschap niet. De projecten vallen in de sfeer van complexe vraagstukken rond maatschappij, politiek en economie. Het instinctieve strategische karakter van de ontwerper koppelt in één moeite inhoud aan vorm. Verwoording en verbeelding zijn echter verschillende vaardigheden, die niet in gelijke mate worden ontwikkeld in het huidige kunstonderwijs. Indien onderzoeksmethodiek wordt opgenomen in het basiscurriculum, kan de inhoud op hetzelfde nivo worden getild als de vorm. De nieuwe oogst van 2008 staat te popelen om als auteur hoogwaardig werk af te leveren dat de arena van design overstijgd.

Anne Miltenburg

Xandra van der Eijk
Meiyin Bong
Thijs Gadiot
Annelou van Grinsven
Jasper Jongeling
Vanessa Kalman
Rop van Mierlo

BEKIJK DE UITNODIGING

^

 


^