MAURITS DE BRUIJN / 10 NOV 05

Against Google-ism

Google dient vooral zichzelf, is de ferme stelling van Maurits de Bruijn. Als we hem goed begrijpen bekritiseert hij daarmee het medium waarmee wij alles en iedereen, overal en altijd kunnen traceren, mits we ons plooien naar de technische doctrine van dit beursgenoteerde Wirtschaftswunder. Kan wezen, maar Maurits weet dat knellende html-corset toch ook te doorbreken? En wat hem lukt moet een ander met net zo veel talent en ijver toch ook lukken? Deugt Google niet, of zijn wij zo dom, lui en onverschillig om onszelf te laten inpakken door twee Amerikaanse, omhooggevallen neomiljardairs die ons dwingen te kiezen tussen virtuele lelijkheid of virtuele eenzaamheid.
Een ongeveer 200 jaar oude metafoor bewijst in dit geval weer trouwe dienst: werd die stoomlocomotief aanvankelijk verguisd en gevreesd, uiteindelijk werd-ie opgevolgd door iets beters.
Techniek dient en evolueert en de massa volgt gedwee, maar op termijn zijn het de Mauritsen de Bruijn die het verschil maken, de blauwe overall afwerpen en provocatief uit de pas gaan lopen. Niet uit onwil of gebrek aan ijver, maar louter uit idealisme. Overigens maakt dat De Bruijn niet tot rebelse eenling. Op zijn site treffen we een lange, lange lijst met min of meer verwante kunstenaars, ontwerpers en architecten. Zowel collega’s, studenten als opdrachtgevers. Kort gezegd, anderen die het verschil maken en die, mede dankzij de merites van de elektronische connectie, collectief een culturele voorhoede kunnen vormen. Gezamenlijk uit de pas lopen, zogezegd. Frappant is overigens dat één van die verwante zielen, Daniël van der Velden, bij een eerdere Zefir7-editie in 2004, een vurig pleidooi vóór Google hield. Wat de boekdrukkunst was voor de vijftiende eeuw, is Google voor de eenentwintigste, aldus Van der Velde. Nu ja, niemand eist van een culturele voorhoede dat de gelederen gesloten blijven.
Terug naar De Bruijn. Imposant werk, imponerende techniek, indrukwekkende veelheid ook. Duizelingwekkend bijna. Ongetwijfeld was zijn prikkelende stelling bedoeld als houvast voor z’n voordracht, want plaatje-praatje (en dit is, en dit is, en dit is…) laat het publiek immers al te vaak onberoerd en goeie polemiek is lekker. Maar hoe zit het als de spreker/ontwerper meent dat TomTom het theateraffiche overbodig maakt? (de navigatiecomputer wijst namelijk de weg naar de schouwburg, dus de mensen volgen wel). Dat was ongetwijfeld naar analogie van zijn Google-stelling, maar was het nu bedoeld als wens, als constatering of als sombere voorspelling? Hoe dan ook, sombere voorspellingen maken niet zelden onvermoede reacties los.
En onvrede daagt uit, zo blijkt maar weer.

Bart de Haas

WWW
http://www.mauritsdebruijn.nl
 

BEKIJK DE UITNODIGING

^

 


^

01-202-203-204-205-207-2