LAURENS VAN WIERINGEN / 07 MEI 09

Laurens van Wieringen, concepten voor eigentijdse omgevingen

Het Zefir7-publiek, doorgaans uit de grafische hoek, interesseert zich kennelijk niet voor productontwerp. Althans, dat volgt uit de negen toeschouwers als Laurens van Wieringen plaatsneemt achter de microfoon. Zelf wordt hij niet van zijn stuk gebracht door de schamele toestroom. Hij zet in een handomdraai het gemis aan een groot publiek om in een exclusief kijkje in zijn keuken. Met aanstekelijk werkplezier laat hij ons ouder en nieuwer werk zien, van concept tot realisatie.

Laurens van Wieringen (1974) ontwerpt interieurproducten en interieurs die samen een omgeving vormen waarin mensen zich lekker voelen, wat lachen, maar ook even worden misleid. In zijn ontwerpproces zoekt hij nadrukkelijk en uiterst geconcentreerd het experiment op. Het ontwerpen van een interieur is daarom geen bekende exercitie voor van Wieringen, maar een aanleiding voor het ontwikkelen van nieuwe producten en technieken, speciaal gesneden op de opdrachtgever.

Voor gemeente Ymere ontwikkelde hij een informele bespreekruimte, waarbij de stoelen in elkaar kunnen worden geschoven om ruimte te besparen of te creëren. Voor Bar Florian, gevestigd in een 19de-eeuws Hollands pand, ontwierp van Wieringen meubels die helemaal bij de verhoudingen en maten van het pand pasten. Het resultaat is een warm, bijna Italiaans interieur, dat ontegenzeggelijk modern aandoet.

Ook met zijn productontwerp gaat Van Wieringen niet voor inkoppers: ieder concept wordt zorgvuldig onderzocht, heroverwogen en getest. Vloerkleed ‘Rug’ werd gemaakt uit duizenden schuimrubberen staafjes die samen een kleurrijk zacht mozaïek met reliëf vormen. Het in elkaar zetten van het kleed was zo arbeidsintensief dat er dertig vrienden
aan te pas kwamen. Voor de Londense nieuwszender Bloomberg werden sculpturen ontworpen waarbij alledaagse objecten onder een plastic laag vacuüm werden gezogen. In de nieuwe vorm krijgen de objecten een nieuwe betekenis. Zijn Gelly Chairs, rechthoekige stoelen met een bijna landschappelijk reliëf aan de bovenzijde, ontstonden door in te grijpen in het proces van verpakken. Door op verschillende momenten het proces stop te zetten ontstonden er ieder keer nieuwe, unieke, grillige landschappen die er uitzien als video stills. Het proces van het vacuümtrekken kende Van Wieringen uit de verpakkingsindustrie. Door het op een nieuwe manier toe te passen ontstond een verrassend resultaat.

Het laatste project dat Van Wieringen met ons deelt is een nieuw experiment in het hergebruik van gekleurde kunststoffen. Op strooptocht langs fabrieken verzamelt hij bakken vol gebruikte kunststof artikelen: doppen, flesjes, strippen enzovoort, om er vervolgens maandenlang mee te experimenteren. Verschillende temperaturen en droogtijden resulteren
in uiteenlopende kleursamenstellingen. De eerste producten die eruit voort zijn gekomen heeft Van Wieringen net gepresenteerd op de beurs in Milaan: kleurrijke kommen en schalen die ieder een eigen kleurstelling en patroon hebben. Het experiment is daarmee nog niet afgerond. Van Wieringen schat in dat hij zeker nog een jaar bezig zal zijn met onderzoek voordat er een productlijn uit voortkomt.

Met zijn presentatie laat Van Wieringen zien dat hij zich niet laat verleiden tot het uitbouwen van een bekend repertoire. Keer op keer zoekt hij het onbekende op. De les die hij ons leert verdient een groot publiek: om altijd student te blijven, daarin schuilt het
meesterschap.

Anne Miltenburg

BEKIJK DE UITNODIGING

^

 


^