BLVD / 19 MEI 05

Het is koorddansen. Enerzijds die oplagecijfers, die omhoog moeten. Anderzijds de drang om alles helemaal anders te doen. Laveren tussen prikkelen en behagen, zo dat niet op hetzelfde neerkomt.

Pieter Schol, ervaren bladenmaker inmiddels, en nu art director van BLVD, omschrijft hun streven als ‘nét achter de troepen aanlopen’. Niet ervóór dus. Want in het segment damesbladen, grofweg tussen ELLE en Avant Garde, is een uitgever niet gediend met een tevéél aan Avantgardisme, als iemand al weet wat dat is.

Bij BLVD is die vernieuwingsdrang overigens relatief, bleek uit de voorbeelden die Pieter en ontwerper Evelien van Vugt lieten zien. Modernisme is niet in de eenentwintigste eeuw uitgevonden. Twen en Harpers Bazaar, uit de jaren 60 van de vorige eeuw, bevatten pagina’s die mogelijk vandaag door veel redactiecommissies als te vooruitstrevend zouden worden afgeschoten.

Binding met de tijdgeest is noodzaak in dit segment, dat wel. Maar doe geen stap te ver, want dan sleur je in je val de oplagecijfers mee, nagestaard door de adverteerders.

BLVD poogt zich te profileren door bovenop alle ontwikkelingen te zitten. Goed te zien in de nogal schizofrene geschiedenis van het blad. Momenteel resulteert die attitude in een stapsgewijze transformatie van artblad tot vrouwenglossy met een vrijwel stramienloze, intuïtieve vormgegeving. Want, zo redeneren ze, wat er vandaag goed uitziet, is morgen ouderwets (en overmorgen weer hip). Dus ligt niks vast.

Was, generaal gesproken, enkele jaren geleden de Zwitsers typografische helderheid opnieuw in zwang, weer iets later (of eerder) de aan tribaltatoeages refererende krullen, lijnen en Gotische kapitalen, dan zijn we nu bij de negatief gespatieerde en geïnterlinieerde, cursieve Times-kapitalen aangekomen en hebben we het nog niet eens gehad over de fotografie. Niks naturel of korrelig zwart wit, maar glanzende etalagemodellen die, na een halve dag visagistisch met alle kleuren van de regenboog te zijn behandeld, in onmogelijke poses op de digitale achterwand worden vastgelegd.
Een machtig interessante tegenstelling, dat precaire evenwicht tussen verkopen en vooruitstreven, maar je ontkomt niet geheel aan de indruk dat zich met oplagecijferfetesjisme, het afleiden en kopiëren, ook een zekere vervlakking aandient. Dat die vrees in Zeebelt algemeen gedeeld werd bleek uit de levendige discussie die daarover volgde. Een zaal vol ontwerpers tenslotte. Evenwel is na een jaar waarin 52 nieuwe bladen werden geboren die – contradictio in terminis – conformistische onderscheidingsdrang wel begrijpelijk.

Een enkeling is een drenkeling, lazen we ooit eerder.

Bart de Haas

BEKIJK DE UITNODIGING

^

 


^

blvd_largeimages