LUNA MAURER / 13 JAN 05

Dat computers veel kunnen, dat weten we. Gans het raderwerk zou er de brui aan geven, als computers zouden staken. Macht aan de computer! Alleen, pogingen om een computer zelf grappen te laten bedenken hebben nog tot weinig geleid. Humor kan blijkbaar alleen door ons worden bedacht. Humor is onvoorspelbaar en onberekenbaar en markeert de grens tussen mens en machine. Zo ongeveer. 

Waarheid, ook zoiets. Die wordt meestal vertroebeld door subjectiviteit. Door voorbehouden, tegenwerpingen, seizoensinvloeden, stemmingswisselingen. De waarheid blijft eigenlijk altijd meervoudig. ŒGeheimen van het Schoolplein?, een televisieserie en een website, is op dat gegeven gebaseerd. Luna Maurer maakte de serie in samenwerking met filmmaker Simone van Dusseldorp voor de VPRO. Op de website kun je door selectie van de individuen, hun gedachten over anderen horen.
Meer dan 350 waarheden levert dat op. Over smaak valt te twisten. Daarom gebeurt dat ook zo vaak. Luna Maurer stelt dat de smaak van de ontwerper net zo (on)belangrijk is als die van iemand anders. Beter is het om de parameters te bepalen en de machine z’n gang te laten gaan, zoals ze deed bij de website voor Dinie Besems, kunstenares. Het uiterlijk van de site verandert onder invloed van selectie en activiteit. Donker betekent veel, licht duidt op weinig. Functionele schoonheid. Niks op af te dingen, zou je dat al willen.
En door ingecalculeerd toeval is het resultaat meer dan de som der delen. Maurers systematische experimenteerdrift bleek al bij binnenkomst van de zaal. Aanwezigen werden geacht om zich, om en om ongelijkslachtelijk en naar oplopend postuur, in de zaal te zetten. Luna en geluidskunstenaar Edo Paulus zagen toe dat niemand hiermee de hand zou lichten. Wij, morrend maar dociel, herschikkend tot de opstelling min of meer was bereikt. Een zichzelfschikkend computermodel liet uiteindelijk zien hoe het had gemoeten. Systeemdenken zou gemakkelijk tot klinische resultaten kunnen leiden. Maar blijkbaar kan het ook worden omgekeerd. Gebruikmakend van machinale rekenvaardigheid liet Luna Maurer, terzijde gestaan door Jochem van der Spek, een ruitjespatroonelektronisch, chaotisch verkreukelen. Het resultaat werd gedrukt op een notitieblok en, in lijn met het hedendaagse voorgekreukte straatbeeld, ook op t-shirts. Als pièce de résistance ontwierp ze, in samenwerking met Roel Wouters, de Argyle Pullover, die in vijf verschillende kreukels door het Tilburgse Textielmuseum werden gebreid (sold out). Bij QuarantineSeries, kunstgalerie in Amsterdam, hebben alle dagen hun kleur. Automatisch, algoritmisch bepaald en dagelijks aan de website toegevoegd. De gedrukte uitnodigingen krijgen de kleur van de dag, gecombineerd met een, tot dan, ongepubliceerde Nederlandse letter. Luna Maurer constateert dat vandaag in ieder geval de helft van ons dagelijks bestaan zich afspeelt in de virtuele ruimte. De reden ook dat interface-vormgevers hun best doen om die ruimte zoveel mogelijk op de echte te laten lijken. Vanuit een heel andere benadering vermenselijkt Luna Maurer de computer. Haar website voor het Sandberg Instituut, in samenwerking met Edo Paulus, is er een met bijna-menselijk trekken. Bekroond en gelauwerd, maar bescheiden gebleven. Laat zich liever niet aanraken. En dreigt dat te gebeuren dan duikt-ie weg en fluit, zucht en steunt een beetje, maar doet uiteindelijk wel wat van ‘m gevraagd wordt.
Ontroerend bijna. Geestig ook.

Bart de Haas

WWW
www.poly-luna.com

EMAIL
email@poly-luna.com

BEKIJK DE UITNODIGING

^

 


^

010203040506070809101112