ANSCHLAEGE / BERLIJN / 02 APR 09

Is het wellicht heel Duits om niet zomaar geëngageerd, maar grondig geëngageerd te zijn? De jongens van Anschlaege (aanslag/aanplakken) bouwen aan een betere wereld en zullen desnoods de bastions van de gevestigde orde omverwerpen. ‘Verkünde deine Lösung und überzeuge die Massen’.

Bestaan ze nog in Nederland, gedreven ontwerpers met een missie? Ze zijn althans niet erg zichtbaar. En een publiciteitsschuwe missionaris is nou niet direct een waardevolle dienaar van de publieke zaak. De jongens van Anschlaege/Berlin lijken daarentegen het voetlicht niet te mijden. Hun website toont een opeenstapeling van gedeeltelijk zelfgeïnitieerde projecten van non-commerciële signatuur, die uitnodigen tot nadenken over Het Systeem en het waarom-der-dingen. Bovendien blijkt uit de opsomming van hun opdrachtgevers dat hun overtuiging wordt ondersteund door relevante culturele instituten en overheidsinstellingen.

Dat ze al enige tijd internationaal te boek staan als een sociaal-maatschappelijk geöriënteerd ontwerptrio bleek uit de invitatie tot deelname aan een forumdiscussie over engagement en ontwerpen in 2006 te Amsterdam onder de titel ‘Mind The Gap’. Het symposium werd georganiseerd ter gelegenheid van de uitreiking van de Erasmusprijs aan Pierre Bernard, eminence grise onder de grafische wereldverbeteraars.
Christian Lagé en Steffen Schuhmann, twee van de drie oprichters van Anschlaege, waren dit jaar in Nederland uitgenodigd om te spreken over culturele diversiteit, maar zoals het echte dissidenten betaamt bepaalden ze liever zelf hun onderwerp. Hun hartstocht voor de goede zaak was tijdens de voordracht in Zeebelt nog wel merkbaar, maar het ontbreken van een kern kwam hun betoog niet bepaald ten goede. Het is vaker gezegd; een goede ontwerper maakt nog geen goede spreker en daarnaast werd hun verhaal enigszins verbrokkeld door hun eigen projectfilmpjes over revolte, sociale huisvesting en migratie, waarvan de bedoelde rebellie neeg naar het studentikoze. Wir sind Underground, tenslotte.

Op uitnodiging van het Maxim-Gorki-Theater initieerde het drietal in 2008 het interactieve project ‘Rebel Academy’ (Eine Kirmes, die hilft Revolutionen anzuzetteln und Cocktails mixt). Een beeldsamenvatting van het evenement is te bekijken op YouTube, blijkbaar ook het domein van mondaine anarchisten. We zien een verzameling begin-twintigers (blank, internationaal en zonder twijfel van goeden huize) een aantal auto’s ondersteboven zetten (sloopmodelletjes), met vlaggen zwaaien, evenemententoiletten belagen en panne(n)koeken bakken. Revolutie in de eenentwintigste eeuw ziet er eigenlijk heel gezellig uit en er mag ook bij gelachen worden.

Minder uitgelaten waren de uitbaters van de Berlinischen Galerie in 2005, nadat hun white cube bezoedeld raakte door een schimmel van blauwe prijsetiketjes, die zich gestaag uitbreidde. De etiketjes waren bedrukt met de tekst ‘meins’ (van mij). Aanstichter van de min of meer gelegitimeerde grafitti was Anschlaege, een van de vijf prijswinnaars van de Mart Stam-Award, die het publiek de supermarktprijstang had verstrekt. De rest ging vanzelf. Nadien is het drietal er evenwel nooit meer uitgenodigd.

Wellicht vormt Anschlaege de voorhoede van een internationale beweging naar maatschappelijke bezieling binnen het grafisch ontwerpen en ontmoeten we binnenkort ook Nederlandse ontwerpers op de barricaden. Es geht los. Oder…?

Bart de Haas

BEKIJK DE UITNODIGING

^

 


^