MARLOES TEN BÖHMER / 03 APR 04

Heel mooi, maar wat is het?

Marloes ten Böhmer zet je op het verkeerde been. Haar zinnen lopen weg. En als je probeert ze terug te halen zijn ze verdwenen. Maar dan, tussen de losse eindjes, klinken opeens ferme woorden. ‘Ik geloof niet in eerlijke vormgeving’. Dan blijkt achter de schijnbare vertwijfeling grote standvastigheid schuil te gaan. Daarom was Marloes ook uitgenodigd. Ze lapt conventies aan haar laars, of neemt ze op de hak. Al bij de eerste opdracht aan de Hogeschool voor Beeldende Kunsten in Arnhem (klei een asbak) vroeg ze zich af waarom de dingen eruit zien zoals ze eruit zien. Nu ontwerpt ze schoenen, of loopdingen, zoals ze zelf zegt. Na alle stadia lijken haar schoenen niet meer op schoenen zoals we die kennen, maar betreden we de wereld van de Haute Couture, waar wetten en geboden alleen bestaan om ze zo nu en dan op hun kop te zetten. Of onderuit te halen, zoals ook Naomi Campbelloverkwam op centimetershoge plateauzolen tijdens een show van Vivienne Westwood.

Marloes experimenteert met de gedachte dat niets hoeft te lijken wat het is, want hoe de dingen er nu uitzien is ook maar het gevolg van traditie.

Kritisch geluid uit het publiek betrof haar fixatie op de hak, of liever het ontbreken daarvan. Haar schoenen verheffen de hiel nog wel met ongeveer een decimeter, maar dan zonder stelt eronder. Die is toch niet functioneel, waar elevatie de spanning in kuit en bil stimuleert. Gewoon ter attractie en instandhouding van de menselijke soort. Wél functioneel dus, maar biologie, geen conventie.

Haar volgende stappen zet ze op het pad van dans en beweging. Logisch, daar zit zo’n hak alleen maar in de weg, maar misschien is dat geen reden.

EMAIL
m_tenbhomer@hotmail.com
 

BEKIJK DE UITNODIGING

^

 


^

12345678910